O starim Smederevcima: Slikarka Natalija Karić Slijepčević ostavila tragove za večnost

Natalija Slijepčević, rođena Karić (Smederevo, 1942 – 2017) je bila akademski slikar, profesor i pedagoški savertnik likovnog vaspitanja i pisac. Njeni roditelju su Živojin, učitelj, književnik i Dušica rođena Kalember, medicinska sestra.

Natalija je u Smederevu zvršila OŠ „Dimitrije Davidović“ i Gimnaziju. Diplomirala je na Akademiji likovnih umetnosti u Beogradu 1965. godine na odseku za slikarstvo, u klasi profesorke Ljubice Cuce Sokić.

Radila je kao profesor likovnog obrazovanja u OŠ „Dr Jovan CvIjić“ (1966-1996). Slikala je mrtvu prirodu, pejzaže i portrete. Ciklusi njenih ostvarenja su Arhipelag (1985.), Qvo vidas homine (1986.), Gea (1987.), Flora (1988.), Žena, kosmičko seme (1989.), Antinomija uma  (1995.), Deca raja (1996.), Veliki ktitori (1997.), Predskazivanje (1998.), Biblijski čovek (2001.), Tvorac  grada  (2004.). Radovi na grafici su: Smederevski grad i Dragulji Srbije (Manastiri 1989.). Sa svojim učenicima radila je tapiserije, a bavila se i lutkarskim pozorištem.

Bila je član Podunavske likovne grupe Smederevo POLIGRUS od 1966. godine. Izlagala je na više kolektivnih izložbi u zemlji i inostranstvu. U Smederevu je priredila osam samostalnih izložbi slika. Više njenih slika i crteža, čuva se u zbirci likovnih umetnosti Muzeja u Smederevu, u Gradskoj upravi i u mnogobrojnim privatnim kolekcijama.

Vrlo je verovatno da mali broj današnjih Smederevaca zna da je prva Galerija savremene umetnosti u Smederevu, odnosno izložbeni prostor, nastao najvećom zaslugom akdemske slikarke Natalije Karić Slijepčević. Ona je u drugoj polovini 90-tih godina dala inicijativu i pokrenula akciju da se ovako nešto stvori u „gradu grožđa i gvožđa“. Kao neko ko potiče iz ugledne stare smederevske porodice učitelja Živojina Karića, ona je od detinjstva učena da voli i gradi lepo, da slika i piše, pa je odlučila da sa nekim od nekih starijih i starih Smedervaca stvori atmosferu i želju da se nešto lepo otvori u despotskom, kneževskom i kraljevskom Smederevu, na nekom znamenitom mestu.

Sa mnogim svojim bivšim i tada aktuelnim učenicima iz OŠ „Dr Jovan Cvijić“ i sa velikim brojem sugrađana, organizovala je prikupljanje potpisa kako bi napravila, tj. napisala Apel Oštinskim vlastima za otvaranje izložbenog prostora, odnosno stvaranje Galerije savremene umetnosti. U drugoj polovini neveselih 90-tih godina, jedan od potpisnika i agitatora za prikupljanje potpisa za otvaranje Galerije, bio je i autor ovih redova, inženjer Nikola Tasić Cale.

Imajući istančan osećaj za lepotu, značaj i visoke vrenosti, Natalija  je za izložbeni je prostor izabrala prelepu zgradu nekadašnjeg kutnog hotela „Ninić“ u samom centru grada, na Trgu republike, preko puta saborne crkve Sveti Đorđe. Prema projektu inženjera arhitekture Milije Ninića godine 1928. godine, njegov otac Aleksa Ninić je 1929. podigao zgradu za već pomenuti hotel.

Glavna fasada zgrade izvedena je u duhu vodećih arhitektonskih stilova treće decenije XX veka, i predstavlja lep primer gradske arhitekure pod uticajem Moderne. Fasade spratnog dela zgrade raščlanjene su po vertikali i nizom fugovanih pilastera između kojih se nalaze prozori. Svojim položajem na Glavnom gradskom trgu ima izuzetnu ambijentalnu vrednost.

Galerija savremene umetnosti osnovana je 1999. godine i od tada se bavila promocijom najviših umetničkih i kulturnih vrednosti. U njoj su se smenjivali poznati umetnici i njihova dela, koja  nikog nisu ostavljala ravnodušnim. U startu je bila smeštena u samom centru Smedereva i bila je dostupna svim ljudima koji žele nešto da nauče ili prosto da uživaju u lepoti umetničkih tvorevina. Godišnji program galerije osmišljavan je u skadu sa postavljenim izlagačkim konceptom, tako da su na ovom kultnom mestu bile organizane: likovne, istorijsko-dokumentarne i studijsko-tematske izložbe. Ipak, može se reći da je u izložbenom materijalu preovladavalo savremeno likovno stvaralaštvo.

Odlukom SO Smederevo 2001. godine Gradska galerija savremene umetnosti, koja je od osnivanja funkcionisala kao izložbeni prostor u sastavu Centra za korišćenje Smederevske tvrđave, pripojena je Muzeju u Smederevu. Prvi Umetnički savet Galerije, kao glavni upravni organ, formiran je 2002. godine. Novim statutom koji je doneo Upravni odbor Muzeja u Smederevu, od 2004. godine GSU je organizovana kao sektor Muzeja. Od svog osnivanja 1999, pa do 2018. godine, svoje aktivnosti je sprovodila u izložbenom prostoru na Trgu republike, u prostoru bivšeg hotela „Ninić“. Nakon toga, svoj program Galerija realizuje u izložbenom prostoru Muzeja u Smederevu.

Natalija K. Slijepčević je objavila knjige za učenike: „Crtam, slikam, vajam“; „Govor linija i boja“; „Ja i moja paleta“; „Likovno obrazovanje“; „Boje i oblici i likovna harmonija“. Ilustrovala je, između ostalih i knjige Živojin D. Karić, „Antologija jugoslovenske poezije za decu“; Živojin D. Karić, „Zbirka pesama“. Bila je ilustrator i drugih knjiga. Objavila je i romane: „Crno ogledalo“, Smederevo (2006.); „Čije je seme čovek“, Smederevo (2008.); „Lavirint“, Smederevo (2012.) i „Plava gnezda“ (u rukopisu).

Natalija je imala skromnu porodicu: suprug Đorđo, nastavnik matematike i fizike, sin Srđan, slikar i dve kćeri: Jelenu i Milicu, diplomirane muzičke pedagoge.

Iz Nalatalijinih spisa ovom prilikom izdvajamo misli:

Ako čovek, za života, ima porod, napiše knjigu i posadi drvo – nije živeo uzalud!“, „Bilo je puno ljudi, a nigde Čovek!

Rot nemački znači crven. Ovde je smiso krvožedan, ocrvenjen, okrvavljen, krvav. Vuk u jagnjećoj koži. Čovej je čoveku vuk. Vukovi se bore između sebe radi dominacije, oko hrane, ali ubijaju jedni druge i radi hrane. Večita borba između ljudi je za vlast i za bogatstvo. To dovodi do rata. Uopšte, do svakog sukoba gde dolazi do prolivanja krvi.

Autor:

Nikola Tasić Cale